protokooperacja

Protokooperacja

Protokooperację można zdefiniować jako jako zależność międzygatunkową w przyrodzie, polegającą na współpracy dwóch gatunków. Obie populacje odnoszą korzyści ze współpracy ale mogą także bez straty egzystować samodzielnie. Protokooperacja jest zaliczana do oddziaływań nieantagonistycznych, czyli takich, gdzie nikt nie ponosi uszczerbku. Inne przykłady nieantagonistycznej formy współpracy to symbioza, komensalizm lub neutralizm. Charakterystyczną cechą protokooperacji jest jej okresowość. Współpraca między poszczególnymi gatunkami nie musi być stała.

Przykłady zależności:

  • mrówki i mszyce – wydzielina produkowana przez mszyce staje się pokarmem dla mrówek, z kolei mrówki spełniają funkcję obronną przed biedronkami.
  • nosorożec i bąkojad – larwy much, które kolonizują nosorożce są zjadane przez bąkojady (stając się w ten sposób ich źródłem pożywienia – ale nie jedynym). Nosorożec zostaje pozbawiony pasożytów.
  • krab pustelnik i ukwiały – jamochłony żyjące na powierzchni muszli krabów pełnią funkcję obronną i maskującą. W zamian dostają resztki pokarmu kraba.
  • sarny, zające i kuropatwy – przykład zimowej protokooperacji okresowej. Sarna krusząc pokrywę śnieżną daje mniejszym zwierzętom leśnym dostęp do niższej warstwy, gdzie mogą znaleźć pokarm.

Leave a Comment

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *